Δεκαεπτά Κλωστές Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Τότε Κατέβηκαν από Τον Ουρανό οι Δεκάδες Ιστορίες Που ο Καστελάνης Είχε Ακούσει Στη Φυλακή Στο Λιμάνι Και τα Καταγώγια Σαν Πύρινες Γλώσσες σε Μια Δαιμονική Επιφοίτηση Έμπαιναν Μυαλό του Ζωές των Ανθρώπων Γνωρίσει με Αστραπιαία Ταχύτητα Φίλτραρε Νου Τις Πιο Σκληρές Άδικες Πόρνες Χαμίνια Μικροαπατεώνες Όλοι Όσοι Είχαν Δει το Απάνθρωπο Πρόσωπο της Κοινωνίας τους Οδηγήσει Ζωή Φτώχειας Εγκλήματος Αποκλεισμού Χωρίς Να Την Έχουν Πραγματικά Επιλέξει Ίδιοι Έγλειφαν Κάθε Χαραμάδα Μυαλού Ψιθύριζαν Σειρήνες «Εκδικήσου!» Άρχισε Ψιχαλίζει Λεπτές Στάλες Βροχής Δρόσισαν Καστελάνη Μέσα Στην Κάψα Φονικού Αναμείχθηκαν Ιδρώτα Κυλούσαν Επάνω Πρόσωπό Γεμίζοντάς Φρικιαστικές Χωμάτινες Ραβδώσεις Τη Σκόνη Καθίσει Πάνω Όσο Περπατούσε Στις Ερημιές η Όψη Έγινε Τρομακτική Τώρα Χόρευε Μες Ψιχάλα Έναν Απόκρυφο Δαιμονικό Χορό Ουρλιαχτά Απαλός Ήχος Ήταν Μουσική Στον Δεν Χτυπούσε Πλέον Ψαχνό Όμως Διασκέδαζε Αφάνταστα Επευφημούσαν Έλεγαν Συνεχίσει Ίδιο Πάθος