Αναμνήσεις Απ&Apos το Σπίτι των Πεθαμένων Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

Ρουφήχτηκε Κι Αυτός Μέσα Στην Κατασκότεινη Δίνη με Ξουρισμένο Κεφάλι Αλυσοδεμένος Γύριζε το Μαγκανοπήγαδο του Κάτεργου Πέρα Στο Βάθος της Ανατολής Χωρίς Να ’Χει Δικαίωμα Γράψει Ενώ Μόνο Βιβλίο Που Επιτρεπόταν Διαβάσει -Και Λίγες Στιγμές Την Ημέρα Κατάφερνε Διαβάζει- Ήταν Ευαγγέλιο Κατάμονος Παρόλο Δεν Μπορούσε Ν’ Απομονωθεί από τα Γύρω· Γιατί Είχε Μιαν Απέραντη Ψυχή Μια Χωρούσε Άπαν Είναι Δύσκολο Καταλάβει Κανείς Μονάχα Εκείνος Έχει Τη Δύναμη Ζει Μαρτύρια Όλων των Άλλων Βασανίζονται Γύρω Ταυτόχρονα ο Πιο Μόνος Απ’ Όλους! Όμως Έτσι Ποιος Θα Νιώσει Μαρτύριο Ενός Ανθρώπου Βρίσκεται Κέντρο Μαρτυρίων Εκείνου Βλέποντας Τον Ασπρομάλλη Ίδιο Αξιολύπητο Γερο-Στρατιώτη Χτυπάει Ανελέητα Κνούτο Δυστυχισμένο Κατάδικο Αδερφό Ένιωθε Ξεσκίζεται Και Καίει η Δική Σάρκα Κανένας Άλλος Ξέρει Τώρα Όσο Ότι Στα Κατάβαθα Κάθε Δυστυχισμένου Κρυφοκαίει Σπίθα Ελπίδας Δίνει Σηκώνει Πάνω Δυστυχία Αγναντεύει Απεραντοσύνη ως Ορίζοντα