Φιγούρες Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Μπροστά Είναι η Αδερφή σου Θεια-Νάστα Την Βλέπω…» Δείχνει με το Δάχτυλο Κορίτσι Που Κρατάω Στην Ποδιά μου «Πού Είσαι Βέβαιη Πως Αυτή » Σηκώνω τα Μάτια κατά Πάνω Στο Ψήλωμα… Στέκει Λαρίσα… Όχι Δεν Μοιάζει Να Πάει Καρδιά Μου… ο Ήλιος Βαστάει Λίγο Φως Μαρτυρικό Πρόσωπό Της… Προχωράει Σαν Χριστός Σταυρώνοντας Μπράτσα Πιασμένη Απ’ Ανύπαρκτα Σχοινιά του Αέρα Βαδίζει Πρωτόγονα Σκέλη… Θέ Στρέξε Φτάσω Σ’ Αυτήν Κορφή Έχει Ζωή… Θέλω Ζωή Χωρίς Αγάπη Της! Θαρρώ Έγιαινα Κείνο Φιλί της Καθώς Τουρτούριζα από τους Πυρετούς Κάτω Πάπλωμα Κι Έλεγα Μέσα «Να Σώπα Θα Ζήσεις Και Σταθείς Στα Πόδια Τούτη Τη Φορά Αφού Ήρθε Μάνα Κλινάρι Πήρε Κακό Μην Αποκάμεις!» Άλλη Μέρα Ξεθερμασμένη Μπουσούλαγα Παίρνω Σιγά-Σιγά Μπροστά Μήπως Συμβαίνει Πόνους Γεράματά Γιατρεύει Αν Ζει Δικό Φιλί… Αχ Όπως Έστρωσες Κοιμάσαι Δόλια Νου Έκλεινα Ένοχα Φεγγάρια Ξαγρυπνούσαν Τις Βαριές Ημέρες… Τώρα Πια Εσύ Ανεκπλήρωτο Τάμα Εγώ Ελεύθερη Πολιορκημένη Σκεπάζω Σημείο Αυτό Ουλή Χρέους Γιατί Μπορώ σε Σένα μας Χωρίζουν Μποδισμένα Χιλιόμετρα Μείνω Στη Μέση Δρόμου Παράλυτη Ιστορικό Μυθιστόρημα Φιγούρες Εξελίσσεται Φωτιά Γερμανικής Κατοχής ’40 Εμφυλίου Πολέμου Μετεμφυλιακής Περιόδου Πολύπαθα Χωριά Ηπείρου Τραγικές Μορφές Συνθέτουν Σκηνικό Ψυχρού Γύρω Προσωπικό Δράμα Δύο Ηρωίδων Γερόντισσας Νάστας Δούλη Έφηβης Τίτσας Μπέλλου οι Δρόμοι Συναντιούνται Συνεχώς Φέρνοντας Καθεμία Βαρύ Στίγμα Ενώνοντας Δυνάμεις Ψυχής [ ] Μιας Ελληνικής Φωνή των Πατρίδων Ανάγκης Παγκόσμιας Πανανθρώπινης Συνώνυμης Σκληρά Κατακτημένης Προσωπικής Ανεξαρτησίας Ελεύθερων Επιλογών Διλήμματα Ζωής