Αλισίβα Και Λουλάκι Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

οι Ιστορίες Εκείνων Που Σφάλισαν Παραθυρόφυλλα Κι Αυλόπορτες Μεταφέροντας Στις Αποσκευές τους Έναν Κόσμο Χάθηκε Στην Ελλάδα των Δεκαετιών του ’60 Και ’70 Μεγάλο Μέρος Αγροτικού Πληθυσμού Βρέθηκε Μετέωρο Ανάμεσα σε Δύο Κόσμους από Τη Μία η Ορεινή Ύπαιθρος της Προβιομηχανικής Επιβίωσης Δεσμών Γης Την Άλλη Αθήνα Γενικότερα Πόλεις με Πολλές Υποσχέσεις Ευζωίας Όμως Απαιτούσαν Τον Βίαιο Αποχωρισμό Τις Ρίζες Μέσα τα Διηγήματα Συλλογής Αναδύονται ο Τρόπος Ζωής Αξίες Προσδοκίες Πάθη Αλλά Αθόρυβη Μοναξιά Ανθρώπων Πολιορκημένοι το Μύθο Πόλης Άλλοτε Ένιωσαν Εγκλωβισμένοι Στο Χωριό Ξένοι Πόλη Επιδόθηκαν Ένα Βουβό Αγώνα Προσαρμογής Βάρος Οποίου Συχνά Δεν Έγινε Αντιληπτό Ούτε Ακόμα Δικούς Ανθρώπους Βιβλίο Αποτελεί Μια Σιωπηλή Διαμαρτυρία για Πολιτικές Ενθάρρυναν Αστυφιλία Οδήγησαν Ερήμωση Υπαίθρου Πέρα Έμμεση Κριτική Όσα Χάθηκαν Ματιά Συγγραφέως Στρέφεται Μέλλον Γιατί Παρά Λάθη Παρελθόντος –Που Εξακολουθητικά Συνεχίζονται Συνεχίζει Να Μην Εφαρμόζεται Οργανωμένο Συστηματικό Σχέδιο Στήριξης Υπαίθρου– Όσοι Απόμειναν Φυλάττουν Θερμοπύλες Χωριών μας Κάνουν Βαθιά Πεισματάρα Αγάπη Μένει Προσκολλημένη Απώλειες Κοιτάζει Επίμονα Αύριο Αναζητώντας Νέους Τρόπους Στηρίξει Τόπο Πικρία Εγκατάλειψης Μπορεί Βλέπει Εμπρός