Τόνιο Κραίγκερ Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

από Παιδί ο Τόνιο Κραίγκερ Ξέρει Ότι Είναι Διαφορετικός Πως Όσο Και Να το Θέλει Δεν Ανήκει Στον Νοικοκυρεμένο Ευπρεπή Κόσμο του Αξιοσέβαστου Πατέρα Ούτε Χαρούμενο Φωτεινό των Συμμαθητών Που Αγαπούν Τις Χοροεσπερίδες τα Εικονογραφημένα Βιβλία με Άλογα Μεγαλώνοντας Θα Υπακούσει Στο Σκοτεινό Κάλεσμα της Τέχνης Απομόνωσης Αυτή Απαιτεί Ωστόσο η Μελαγχολική Λαχτάρα για Την Απλή Τίμια Κι Αβασάνιστη Ζωή Αστού Συνεχίσει Καίει Μέσα Κάπου Εκεί Χάσμα Ανάμεσα Στους Δύο Κόσμους Γεννηθεί Δημιουργία Θαυμάζω τους Περήφανους Ψυχρούς Αυτούς Τολμούν Πλανηθούν Στα Μονοπάτια Μεγάλης Δαιμονικής Ομορφιάς Περιφρονώντας Τον «Άνθρωπο» Αλλά Ζηλεύω Γιατί Αν Υπάρχει Κάτι Ικανό Μεταμορφώσει Έναν Λόγιο σε Ποιητή Ακριβώς Τόσο Αστική Αγάπη μου Καθετί Ανθρώπινο Ζωντανό Συνηθισμένο Ζεστασιά Καλοσύνη Χιούμορ Απ’ Αυτήν Πηγάζουν Φαίνεται Μάλιστα Ίσως κατά Τας Γραφάς Ακόμα Μιλάς Όλες Γλώσσες Ανθρώπων Αγγέλων Χωρίς Είσαι Παρά Χαλκός Ηχών Κύμβαλον Αλαλάζον