το Υπόγειο Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

ο Ντοστογέφσκι Γράφει Τις το Υπόγειο Τον Χειμώνα του 1863-64 σε Μια Εποχή κατά Την Οποία Ταλαιπωρείται από Κρίσεις Επιληψίας Και Χρέη Που Οφείλονται Στα Τυχερά Παιχνίδια Μυθιστόρημα Χωρίζεται Δύο Μέρη Στο Πρώτο Εκτίθενται οι Σκέψεις Ήρωα Ενός Πρώην Δημοσίου Υπαλλήλου Ζει Απομονωμένος Στην Πετρούπολη Ένα Δωμάτιο Θλιβερό Τρισάθλιο Συνεχώς Κατακρίνει τους Σύγχρονούς Κοινωνία της Εποχής Ενώ Παρουσιάζεται ως Κακός Αλλά Ταυτόχρονα Ομολογεί Ότι Αυτό Κάνει Μόνο για Να Καυχηθεί Δεύτερο Μέρος Ήρωας Εξιστορεί Κάποια Συμβάντα Τη Ζωή Όπου Είναι Εμφανής η Αποτυχία Προσωπικό Επαγγελματικό Επίπεδο Αποκορύφωμα των Αφηγήσεων Έρχεται με Συνάντησή Εικοσάχρονη Πόρνη Λίζα Συντρίβει Ψυχολογικά Εκείνη Βασίζεται Σ’ Αυτόν Σωτηρία Ήταν Έργο Διάβασε Φρίντριχ Νίτσε Οποίος Καταγοητευμένος Σημείωσε: «Ο Μόνος Ψυχολόγος Οποίο Έχω Κάτι Μάθω…» Βαθύ Ανατρεπτικό Ψυχολογικό Δράμα Γεμάτο Φιλοσοφικές Ανησυχίες Υπαρξιακά Ερωτήματα Διερ­ευνά Σκοτεινές Πτυχές Ανθρώπινης Φύσης Σύγκρουση Ατόμου