το Πορτρέτο του Καλλιτέχνη ως Νεαρού Σκύλου Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

Ήμουν Ένας Μοναχικός Νυχτερινός Διαβάτης Και Τακτικός Θαμώνας των Γωνιών Δρόμων μου Άρεσε Να Περπατάω Στη Νοτισμένη Πόλη Μετά τα Μεσάνυχτα Όταν οι Δρόμοι Ερήμωναν Φώτα Παραθύρων Έσβηναν Ολομόναχος Ολοζώντανος Πάνω Στις Αστραφτερές Γραμμές του Τραμ Κάτω από το Φεγγάρι Στην Άδεια Χάι Στριτ Απέραντα Θλιμμένος Στους Υγρούς Δρόμους Γύρω Στοιχειωμένο Παρεκκλήσι Εμπενίζερ [ ] Έγερνα Στον Τοίχο Κάποιου Ρημαγμένου Σπιτιού Διάφορες Συνοικίες Ή Περιπλανιόμουν Στα Δωμάτια Έστεκα Έντρομος Σκαλιά Έριχνα Ματιές Σπασμένα Παράθυρα προς Τη Θάλασσα Τίποτα Ένα Άλλο Περιφερόμουν σε Σπίτια Μισοχτισμένα με Τον Ουρανό Κολλημένο Στέγη τους Τις Γάτες Σκάλες Αέρα Ταράζει Σκελετούς Υπνοδωματίων Δέκα Διηγήματα Ντίλαν Τόμας Επίκεντρο Ίδιο ως Παιδί Έφηβο Νεαρό Άντρα Οποία Αποκαλύπτουν Την Ικανότητα Συγγραφέα Παρουσιάζει Μεγάλη Εικόνα Εστιάζοντας Μικρούς Ήρωές της Εντοπίζει Κωμικοτραγικό Παράλογο Καθημερινότητας Υπογραμμίζει Κοινωνική Υποκρισία Ιστορίες Που Ιχνογραφούν Τόπο Οποίο Τόσο Συχνά Επιστρέφουμε Μεγαλύτεροι η Καταβύθιση Αγωνία Ψυχής Αναζητά Φως: Ξέφωτα Νεότητάς μας Μοναδικού Παραδείσου Διαβαίνει ο Άνθρωπος Αυτού Αγνότητας Άγνοιας