το Όνομά μου Είναι Εμίλια Ντελ Βάγιε Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

με Βάφτισαν Εμίλια Ντελ Βάγιε Κλάρο Έτσι Εμφανίζομαι Στα Κατάστιχα της Ενορίας Λα Μισιόν η Μητέρα μου Επέμενε Στο «Ντελ Βάγιε» Και ο Δον Πάντσο Επέβαλε το Επίθετο «Κλάρο» Επειδή Εγώ Δεν Ήμουν Ένα Τυχαίο Μπάσταρδο Αλλά Κόρη Που Πάντα Ήθελε Να Έχει Σαν Φρανσίσκο 1866 Μια Ιρλανδή Δόκιμη Μοναχή Έπειτα από Έναν Τραγικό Θυελλώδη Έρωτα Χιλιανό Αριστοκράτη Γεννάει Την Ονομάζει Μεγαλώνει Κάτω Τη Σκέπη Ενός Τρυφερού Πατριού Γίνεται Ανεξάρτητη Αυτάρκης Γυναίκα Προκειμένου Ακολουθήσει Πάθος για Συγγραφή Αψηφά τους Κοινωνικούς Κανόνες Στην Ηλικία των Δεκαέξι Αρχίσει Εκδίδει Λαϊκά Φτηνά Αναγνώσματα Ανδρικό Ψευδώνυμο Κάποια Στιγμή Στρέφεται Στη Δημοσιογραφία Πείθοντας Συντάκτη Εφημερίδα San Francisco Examiner Προσλάβει Εκεί Συνεργάζεται Άλλον Ταλαντούχο Ρεπόρτερ Τον Έρικ Γουίλαν Προσπαθώντας Αποδείξει Ότι Μπορεί τα Καταφέρει Αρπάζει Ευκαιρία Καλύψει Εμφύλιο Πόλεμο Χιλή Μαζί Κι Ανακαλύπτει Σιγά Αλήθεια Πατέρα Τις Ρίζες Καθώς Πόλεμος Μαίνεται Θέτει σε Κίνδυνο Ίδια Ζωή Αμφισβητώντας Ταυτότητα Πεπρωμένο