το Λιμάνι μου Είσαι Εσύ Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Ένας Παλιός Μύθος Λέει Πως Κάποιες Γυναίκες Πρόσφεραν Ένα Κλαδάκι Σκίνου Στους Ναυτικούς Άντρες τους με Την Ευχή Να Επιστρέψουν Πριν Αυτό Ξεραθεί…» «Αγάπησα Τον Φίλιππο Γνωρίζοντας η Ζωή του Είναι Θάλασσα Και Δική μου Ένας Κόσμος Γεμάτος Κανόνες Πρέπει Στη Στεριά Σχέση μας Έπρεπε Παραμένει Κρυφή Μετρημένη σε Λίγες Ώρες Μαζί Αμέτρητα Αντίο Στο Νησί Τη Χίο Ευωδιά της Μαστίχας των Εσπεριδοειδών Πλημμυρίζει οι Δύο Κόσμοι Δέθηκαν Έναν Περίτεχνο Ναυτικό Κόμπο Όταν Ζωντάνεψε ο Εφιάλτης Κατάλαβα Πόσο Εύθραυστα Όλα Όσα Αγαπάς Κοντά Μπορεί Βρεθείς -Μέσα Μια Στιγμή- τα Χάσεις Τότε Συνειδητοποίησα Δεν Έχει Σημασία Μακριά Φεύγεις Αλλά Έχεις Λόγο Επιστρέφεις Πάντα… Λιμάνι Σου» Φόντο Ναυτιλία Ανάμεσα Ανοιχτές Θάλασσες Κινδύνους Περιπέτειες Έρωτας Θα Γίνει Ακατάλυτος Δεσμός «Μιλά για Κάποιο Καράβι Ακυβέρνητο Που Χρόνια Βολόδερνε Μοναχό Στις Χωρίς Πλήρωμα Καπετάνιο Κανείς Μπόρεσε το Τιθασεύσει Στοιχειωμένο Πλανιόταν Παραδομένο Στα Ρεύματα Κι Όμως Ποτέ Τσακιζόταν Βυθιζόταν Μονάχα Ταξίδευε Πεισματάρικο Άγνωστα Νερά Κάπως Έτσι Μοιάζει Κυβερνάει Μέσα Βιβλίο Μοναξιά Εκείνων Φεύγουν Σιωπηλή Δύναμη Περιμένουν Έρωτες Δοκιμάζονται Μένουν Ακλόνητοι