το Λαϊκό Παραμύθι ως Ποίηση Αισθητική Και Ανθρωπολογία Βιβλία Ανθρωπιστικές Κοινωνικές Επιστήμες - Λαογραφία Εθνολογία

ο Ελβετός Παραµυθιολόγος (Κατεξοχήν του Ευρωπαϊκού Παραµυθιού) Max L?Thi Θεωρείται Μεταξύ των Σηµαντικότερων Διεθνώς Μελετητών της Λαϊκής (Προφορικής) Ποίησης Κορυφαίο Έργο Αποτελεί το Παρόν Βιβλίο Με Τον Εύγλωττο Τίτλο Και Κυρίως Υπότιτλό Του: Λαϊκό Παραµύθι ως Ποίηση Αισθητική Ανθρωπολογία (1975) με Την Αναζητεί Τη Λογοτεχνική Μορφή Παραµυθιού Εικόνα Ανθρώπου Κόσµου Παρατηρεί Ότι Παρά Τις Αναρίθµητες Παραλλαγές Διαφόρων Αφηγήσεων Επανέρχεται σε Αυτές Πάντα Όµοιος Ένας Ιδιαίτερος Τύπος Πιστεύει Εξάλλου Ωραίο Είναι Πρώτο Κύριο Στο Αλλά η Παρουσία Παραµυθιακού Ήρωα Ηρωίδας Υπάρχει Ισάξια Δίπλα Στην Οµορφιά Ιδιαίτερα Σηµαντικό τα Δύο Αυτά Μεγέθη Πλάθονται Χωρίς Καµία Προϋπολογισµένη Σκοπιµότητα Αυθόρµητα Μόνο Ό Τι Άρεσε Στους Παραµυθάδες Σκέφτονταν Ανάλογα Διαµορφωνόταν Βαθύτερος Στοχασµός για Παράδειγµα Αναφέρει Συµβολική Ιδέα Που Επικρατεί Απαρέγκλιτα Στα Λαϊκά Παραµύθια Εξωτερική Όψη Καλοσύνης Ασχήµια Κακίας οι Καλές Ηρωίδες Εξ Ορισµούόµορφες Κακές Άσχηµες Δίνονται Απαντήσεις Κύρια Ζητήµατα Σχετίζονται Παραµύθι: Αγριότητα Σύγκρουση Καλού Κακού Έννοια Συµβόλου Μοτίβο Μεταµόρφωσης Κ Ά Ένα Ανεκτίµητο Προσόν Βιβλίου Έγκειται Στον Καθαρό Λόγο Μακριά από Μια Θεωρητικίζουσα Γλώσσα Όπως Συνηθίζεται Τέτοιες Περιπτώσεις