Στ ́ Αμπέλια Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

ο Σταύρος Ζουμπουλάκης Θυμάται τα Καλοκαίρια της Παιδικής του Ηλικίας Στο Χωριό Συκιά Λακωνίας Εδώ Δεν Υπάρχει Χώρος για Εξωραϊστική Νοσταλγία Αλλά η Απροκατάληπτη Αν Και Όχι Χωρίς Διάθεση Κατανόησης Τρυφερότητα Ματιά Πάνω σε Έναν Κόσμο Σκληρό Την Ελληνική Επαρχία Δεκαετίας ‘60 Λογοτεχνική Γραφή Αυτοβιογραφική Ενδοσκόπηση Ψυχολογική Μαρτυρία Στοχασμός Δένονται με Αξεδιάλυτο Γοητευτικό Τρόπο Βρίσκω Τίποτε Πιο Βαρετό από το Να Ακούς Ή Διαβάζεις Παιδικά Χρόνια Κάποιου Πρέπει Πράγματι Τον Αγαπάς Πολύ Αντέξεις Είχα Καμιά Διηγηθώ Δικά μου Παρά Τόσο Μόνο Όσο Χρειαζόταν Αποτυπωθεί Χνάρι Αυτού Αιωνόβιου Χτεσινού Μα Οριστικά Καταποντισμένου Κόσμου Αυτός Κόσμος Συγκινεί Βαθιά Γιατί Είναι -Δεν Ήταν Άλλωστε Αποκλειστικά- των Αγαπημένων Ανθρώπων Που Αγάπησαν τους Αγάπησα Σκέφτομαι Πάντα Συγκίνηση Νοσταλγώ Ίσως Μάλιστα Έτσι Αδρή