Πυγολαμπίδες Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Οι Θεοί Βαρέθηκαν Ν’ Ακούνε Τις Ίδιες Προσευχές οι Άγγελοι Χάσανε τα Φτερά τους Είναι Πια Πεζοί Κι Χιλιάδες Άγιοι Χωρίς Πτυχία Άγιοι… Δεν Πείθουν Μπήκανε Όλοι Στη Φυλακή της Μνήμης Μείναμε Μονάχοι Εμείς Σκεφτικοί Παρηγοριά Αποζητώντας Μια Λύση…» *** «Δεν Έχουμε Ομπρέλες Τρύπησαν Απ’ το Ορμητικό Χαλάζι Ιστορίας Πώς Θα Φυλαχτούμε » (Αποσπάσματα από Ποιήματα Συλλογής) Εκεί Κάπου Στα Ζοφερά Μονοπάτια Μιας Εποχής Που Πασχίζει Να Συνθλίψει Οράματα Ευγενή Αισθήματα Και Την Ίδια Ομορφιά Φύσης Φεγγοβολούν Πεισματικά Πυγολαμπίδες Ζωής Τέχνης Γίνονται Διακριτική Αλλά Αισθητή Υπόμνηση για Απαράγραπτη Αλήθεια: ο Άνθρωπος Διαφεντεύει Τη Μοίρα του Κανείς Άλλος η Ποιητική Συλλογή Δημήτρη Αγραφιώτη Κεντημένη με Ευαισθησία Αγωνία Κοινωνική Ιστορική Ντυμένη Λεπτή Αύρα Μελωδικών Συνειρμών Ποικιλόμορφων Ηχοχρωμάτων Φύση Ανθρώπινη Δημιουργία Γεννούν Φωτίζει Χαμηλόφωνα Υποβλητικά Μικρά Μεγάλα Πάθη Κραυγές Μοιρολατρία Εμφανή Όμως Λαχτάρα Ξορκίσει Λήθη Απειλεί Έργα Ημέρες Όλων μας Έτσι Ανασύρει Νοσταλγικά Υψώνει ως Λάβαρα Μνήμες Όνειρα Πόθους Οδηγούς Στην Αναμέτρηση Τον Αδυσώπητο Χρόνο Μουσική Συμφωνία Όλα Όσα Δε Χωρούν Σκιά… Επιμένουν Ακτινοβολούν Ασίγαστα