Πράξεις των Αποστόλων Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

οι Πράξεις των Αποστόλων Αποτελούν Τερµατικό Σταθµό Μιας Ποιητικής Κυοφορίας Τριάντα Ετών ο Ποιητής Διακρίνει Πρωταρχικά Στοιχεία της Ζωής Και Ύπαρξης Επιστρέφει Στο Πεδίο Κοινωνικών Συγκρούσεων για Να Διαπιστώσει Πως «Σε Αυτόν Τον Κόσµο Είναι Όλα Τόσο Τακτοποιηµένα Εξασφαλισµένο Ότι Σπινθήρας Δεν Θα Βάλει Φωτιά η Επανάσταση Έχει Πολύ Αντιγράψει Τη Συντήρηση τα Πνευµατικά Δικαιώµατα του Επιτηρούµενου Καταλήγουν Απρόσκοπτα Στην Τσέπη Επιτηρητή…» Εξεγείρεται Ενάντια Τακτοποιηµένη Σκέψη Τις Αδιαβάθµητες Φιλοδοξίες Ποίησή Παραµερίζει Περάσει Πραγµατικότητα Γνωρίζει «Ικανοποιώντας το Ανικανοποίητο Καταστήσαµε Αδηφάγο Οικοδόµηµα Βαβέλ Ρετιρέ Περιζήτητο Εργαστηριακή Αλαζονεία Πειραµατίζεται Ποντίκι Υπεροψίας Βρυχάται Ξανανοίγω Μαραγκούδικο Νώε Μαζεύω Ξυλεία…» Ταξιδεύοντας Με Την Κιβωτό Λέξεων Ι Π Μας Παρέχει Συνταγή Αισιοδοξίας «Στην Αιώνια Νύχτα Κάποιος Ανακατεύει Κοσµική Σούπα Ερωτήµατά Μου Αναζητούν Ιερό Κοχλιάριο με Δικαίωµα Δοκιµής Αφήνω Άδειο Τσουκάλι» Μπορούσε Δηλαδή Ποίηση Τέρψει Ουρανίσκο Γιατί Όχι Βεβαιώνει Άλλωστε «Οι Λέξεις Αλέθονται Καιρό Θυµίζουν Φρουτόκρεµα Βρέφη Που Διαβάσουν Μέλλον»