Ποιήματα Και Πεζά Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Τί Νέοι Που Φτάσαμεν Εδώ Στο Έρμο Νησί Χείλος του Κόσμου Δώθε Απ’ Τ’ Όνειρο Και Κείθε από Τη Γη! Όταν Απομακρύνθηκεν ο Τελευταίος μας Φίλος Ήρθαμε Αγάλι Σέρνοντας Την Αιωνία Πληγή με Μάτι Βλέπουμε Αδειανό Βήμα Τσακισμένο Τον Ίδιο Δρόμο Παίρνουμε Καθένας Μοναχός Νιώθουμε Άρρωστο Κορμί Εβάρυνε Σαν Ξένο Υπόκωφος Μακριά η Φωνή Φτάνει Αχός Ζωή Διαβαίνει Πέρα Στον Ορίζοντα Σειρήνα Μα Θάνατο Καθημερνό Χολή Μόνο για Θα Φέρει Όσο Αν Γελά Αχτίνα Ήλιου οι Αύρες Πνέουνε Κι Είμαστε Πολύ Άφησεν Μια Νύχτα Σ’ Ένα Βράχο το Πλοίο Τώρα Χάνεται Στου Απείρου Καρδιά Ρωτιόμαστε Να ’Χουμε ’Χω Σβήνουμε Όλοι Φεύγουμ’ Έτσι Σχεδόν Παιδιά!