Ποιήματα 1963-2018 Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

[…]Στον Στρατή Χαβιαρά το εκ των Υστέρων Κριτικό Βλέμμα Αντιμετωπίζει Ένα Αίνιγμα: Αφενός Μια Εμβληματική Ιστορία της Μυθικής Ικανότητας του Πολυμήχανου Έλληνα Να Υπερβαίνει Τις Δυσκολίες Ζωής Πετυχαίνει Στόχους Και Καταξιώνεται· Αφετέρου Αντι-Ιστορία Διαρκούς Τραύματος Αιμορραγούσας Πληγής· Τον Προσωπικό Αισθητικό Θρίαμβο Ακατάβλητου Ακαταπόνητου Δημιουργού· Κατακερματισμό Ενός Υποκειμένου Που Συγκροτείται Μόνο Στη Διάλυσή Τόσο προς Την Κατεύθυνση Άλλου Όσο σε Αυτή Ολίσθησής Ανάμεσα Στους Ορίζοντες Παρόντος Παρελθόντος Μέλλοντος· Ποιητικό Λόγο ως Όργανο Επώδυνης Αναψηλάφησης Ποίηση Βάλσαμο Γιατρικό Μιας Αλλιώς Δυσβάσταχτης Ζωής· Ελληνική Ακατάπαυστη Αλληλουχία Οδύνης Κάτι Ανεξάλειπτα Θραυσματικό Διασπορικό Μετέωρο Μη Αναγώγιμο Κανένα «Μεγάλο Αφήγημα» Μα Όλους Αυτούς τους Ανεπίλυτους Δυϊσμούς «Σ’ Αυτόν Εδώ Χώρο Δεν Είναι Χώρος» Δηλαδή Ποίησης ο Χαβιαράς Αναδύεται Πάνω Απ’ Όλα Μάρτυρας: Κάποιος Είδε Έζησε Εγκλωβισμό Στα Σιδερένια Σαγόνια Ιστορίας Τη Διασπορική Διαφυγή από τα Όρια Προδιαγεγραμμένης Μοίρας Κατέγραψε Εξίσου Παρουσία Ξένου Ξενότητας Ντόπιου Στον Τόπο Αναζήτησης Τόπου για Υπάρξεις Αφοσιώθηκε Μαρτυρία Αυτά Παραδιδόμενος Φωτιά Μνήμης Ξεδιψώντας Ακόρεστη Δίψα με Αγωνιζόμενος Θυμηθεί Μέλλον Έχει (Από Επίμετρο) Αντώνης Μπαλασόπουλος