οι Δαιμονισμένοι Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

Όταν το 1871 Πρωτοδημοσιεύτηκαν οι Δαιμονισμένοι Κατεξοχήν Πολιτικό Και Προφητικό Μυθιστόρημα του Ντοστογέφσκι Θύελλα Αντιδράσεων Ξέσπασε Στους Λογοτεχνικούς Πολιτικούς (Κατά Κύριο Λόγο Επαναστατικούς) Κύκλους της Ρωσίας Μια Τεράστια Συζήτηση Άνοιγε Κι Ένας Πόλεμος Κηρυσσόταν Εναντίον «Μεταμελημένου» Πρώην Θανατοποινίτη Συγγραφέα Κατάδικου Σιβηρίας τα Γεγονότα Που Βρήκαν Απήχηση Στο Ήταν η «Υπόθεση Νιετσάγεφ» Δραστηριότητα Οργάνωσης «Λαϊκή Εκδίκηση» Δολοφονία από Πέντε Μέλη Ενός Φοιτητή Ενδιαφέρον Τράβηξαν Ιδεολογικές Οργανωτικές Αρχές των Μηδενιστών Συνεργοί Έγκλημα Προσωπικότητα Αρχηγού τους Σ Γ Νιετσάγεφ «Στο Έργο Γράφω Τώρα για Περιοδικό Ρούσκιι Βέστνικ Εναποθέτω Πολλές Ελπίδες Όχι Όμως Λογοτεχνική Άποψη Όσο Ιδεολογική Θέλω Να Πω Κάποιες Σκέψεις μου Ακόμα Αν Χαθεί Καλλιτεχνική Αξία Έργου Αυτού με Απασχολούν Σοβαρά Όσα Έχουν Μαζευτεί Στην Καρδιά Μυαλό Δεν Πειράζει Καταλήξει σε Κατηγορώ Εγώ Θα Έχω Πει Ελπίζω Έχει Επιτυχία» Γράφει Στις 25 Μαρτίου 1870 Διστάζει Παράλληλα Περιγελάσει Δηκτικότατα Τις «Ουτοπίες» Φουριέ Τσερνισέφσκι (Που Κλασικό Πια Μυθιστόρημά Τι Κάνουμε Είχε Γίνει Βίβλος Ανήσυχης Επαναστατικής Νεολαίας) Καθώς Μερικά Ιερά Τέρατα Ρωσικής Λογοτεχνίας Όπως ο Φίλος Τουργκένιεφ Γκρανόφσκι Ιστορία Δαιμονισμένων Εξελίσσεται Επίκεντρο Την «Αμφιλεγόμενη» Μηδενιστή Πιότρ Βερχοβένσκι (Νιετσάγεφ) Αινιγματική Δαιμονική Φιγούρα Νικολάι Σταβρόγκιν («Κακός Τραγική Χαρακτήρας Ξεχωρίζει Εξαιρετικά Ιδιομορφία Αλλά Ρωσικός Τον Πονάω» Δηλώνει Συγγραφέας Βαθιά Μέσα Κρύβει Έναν - Υποστηρίζει Ομώνυμο Εξαιρετικό Άρθρο Μπερντιάγεφ) Δύο Αυτές Δαιμονικές Φιγούρες Πλαισιώνουν Φιλελεύθερος-Ιδεαλιστής Πατέρας Στεπάν Τροφίμοβιτς «Ιδεολόγοι» Σάτοφ Κυρίλλοφ Σιγκαλιόφ Γύρω Αυτούς Τραγικές Τρεις Γυναίκες «Απόλυτος» «Θανατηφόρος» Έρωτάς (Για Μην Αναφερθούμε Άνευ Ορών Λατρεία Δείχνει Κυριαρχική Αρχόντισσα Μητέρα Του) Ανταγωνισμός Στωικότητα Περηφάνια Πάθος Οποίων Αποτελούν Πλούσιο Υλικό Μελέτη Γυναικείου Ψυχισμού