οι Δαίμονες Δεν Έχουν Όνομα Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

ο Θανάσης Βεργής Χάνει Τη Γη Κάτω από τα Πόδια του Όταν Τον Μάιο 1972 η Δεκατριάχρονη Κόρη Δροσιά Πνίγεται Στο Ορμητικό Ποτάμι Χωριού τους το Σώμα της Δε Θα Βρεθεί Παρά Μόνο Παπούτσια Και Ζακέτα Σχεδόν Έναν Χρόνο Αργότερα Ένα Άλλο Κορίτσι Διπλανό Χωριό Εξαφανίζεται Μυστηριωδώς? οι Φήμες Που Κυκλοφορούν Λένε Πως Κλέφτηκε με Κάποιον Αγαπούσε Τρελά Λίγους Μήνες Μετά Ακόμη Πρώτο Χάνεται Αναίτια Προσώπου Γης Την Ημέρα των Γενεθλίων Ένας Πνιγμός Δύο Εξαφανίσεις Στην Ίδια Περιοχή Προκαλούν Πολλά Ερωτηματικά Τόσο Στους Κατοίκους Όσο Στη Χωροφυλακή Τις Ψάχνει Παντού Δίχως Όμως Απαντήσεις Στιγματίζεται ως Καταραμένο Κι Σύννεφο Φόβου Βαραίνει Είκοσι Ολόκληρα Χρόνια Χαμό Δροσιάς Δεκαπεντάχρονο Βρίσκεται Πνιγμένο Στον Ίδιο Ποταμό Κατάρα Ξαναχτυπά Εξέταση Ιατροδικαστή Είναι Καταπέλτης Μαζί Υπόθεση Ανοίγουν Ξανά Αστυνομία Τρεις Ξεχασμένοι Φάκελοι Τότε Ξυπνούν Δαίμονες Γιατί Αυτή Φορά Κάποιος Μιλήσει Πει Αλήθειες Θέλει Να Πιστέψει Κανείς Τι Συνέβη σε Εκείνα Κορίτσια Χάθηκαν Πού Πήγαν Βρίσκονται Τώρα