οι Αυτοβιογραφίες των Μαρτύρων του Σικάγο Βιβλία Βιογραφίες – Ντοκουμέντα Μαρτυρίες - Αναμνήσεις Έρευνες

Την 1Η Μαίου του 1886 Στις Ηνωμένες Πολιτείες Ξεκίνησαν σε Ολόκληρη Χώρα οι Κινητοποιήσεις Που Είχαν Αποφασίσει τα Εργατικά Συνδικάτα με Αίτημα Καθιέρωση της Οκτάωρης Εργάσιμης Ημέρας Στην Πόλη Σικάγο το Μεγαλύτερο Τότε Βιομηχανικό Κέντρο των Ηπα Όπου Υπήρχε Ισχυρότερο Κίνημα Απεργία Συμμετείχαν Περίπου 350 000 Εργάτες από 1 200 Εργοστάσια Μεθεπόμενη Μέρα η Αστυνομία Πυροβόλησε Εναντίον Απεργών Συγκεντρωθεί Έξω Εργοστάσιο Μακ Κόρμικ Αποτέλεσμα Να Χάσουν Ζωή τους Δύο Διαδηλωτές 4 Και Ενώ για Οκτάωρο Βρισκόταν Εξέλιξη Ξέσπασαν Βίαια Επεισόδια Πλατεία Χέιμαρκετ κατά Διάρκεια Μίας Συγκέντρωσης Συμπαράστασης Στους Απεργούς Παρά Τον Ειρηνικό Χαρακτήρα Έλαβε Εντολή Διαλύσει Συμπλοκές Ακολούθησαν Εξερράγη Μία Χειροβομβίδα Σκοτώνοντας Έναν Αστυνομικό Κάνει Χρήση Πυρών Τέσσερις Άλλοι Έξι Αστυνομικοί Έχασαν Πυρά Αγνώστου Προελεύσεως Πλευρά Αιματηρά Γεγονότα Αποδίδονται Προβοκάτσια Είχε Πραγματοποιήσει Λογαριασμό Βιομηχάνων Γραφείο Ιδιωτικής Αστυνομίας Άλλαν Πίνκερτον Ήταν Διαβόητο Απεργοσπαστική Δραστηριότητα Επτά Συνδικαλιστές Συνελήφθησαν Προσήχθησαν Δίκη Καταδικάστηκαν Θάνατο Χωρίς Ωστόσο Υπάρχουν Στοιχεία Αποδεικνύουν Ενοχή 11 Νοεμβρίου Αυτούς (Πάρσονς Ένγκελ Σπιζ Φίσερ) Οδηγούνται Αγχόνη Ένας (Λίνγκ) Βρέθηκε Νεκρός Στο Κελί 1893 ο Κυβερνήτης Πολιτείας Ιλινόι Αποδίδει Χάρη Επιζώντες (Φίλντεν Σβάμπ) Αναγνωρίζοντας Δημοσίως Ότι Δεν Υπήρχαν Εις Βάρος Αυτοβιογραφίες Μαρτύρων Γράφτηκαν Διάστημα Φυλάκισής Παράκληση Εφημερίδας Οργάνωσης Ιπποτών Εργασίας “Ο Κόσμος Νομίζει Οτ’ Δυστυχία Ενδεούς Είναι Ζήτημα Ποσότητος Τροφής: Τόσα Χρειάζεται Πρέπει Δοθούν Λησμονεί «Χρειάζεται» (Το Οποίον Άλλωστε Σχετικόν) Κρύπτετ’ Ένα Πλήθος Ασταθμήτων Παραγόντων Ψυχικών Ηθικών Λησμονούν Ημπορείς Τρώγης Ολίγον Είσ’ Ευτυχισμένος Κανείς Γογγύζει Μονίμως Κανένας Προ Παντός Σκοτώνεται Επαναστατεί διά Τρώγη 100 Δράμια Ψωμί Περισσότερον Πείνα Παράγων Δυστυχίας Κοινωνικής Αναστατώσεως Κυρίως Δικαιοσύνης: Είν’ Συναίσθησις Υποφέρεις Πρέπη Αξίζης Αγανάκτησις Ηθικήν Ταπείνωσιν Οποίαν Αναγκάζεσαι Καταφύγης Εξασφαλίσης Πενιχράν Αυτήν Συντήρησιν Σπαραγμός Όταν Βλέπης Παιδιά Γέρους Πεινούν Πονούν Στερούνται Ν’ Αδικούνται· Άνθρωποι Ιδίως Γυναίκες Οποίοι Κερδίσουν Εργάζονται Αλλά Εξευτελίζονται Ή Μάλλον Μαζί Πολλάκις Τι Πολυτιμότερον Προσωπικότερον Έχουν: Ορμήματα Αγάπης Γίνεται Στιγμήν Θα Έλθη Επαφήν Συνείδησιν Ανθρώπων Γίνη Φαινόμενον Ηθικόν Όχι Μόνον Πείνα· Κάθε Στέρησιν Πόνον Αισθάνεται Άνθρωπος ως Δυστυχίαν Εφ’ Όσον Κρίνει Στέρησις Ηθικώς Αναγκαία Πόνος Δημιουργικός”