ο Βασιλιάς της Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Δεν Ήταν για Σένα Μενέλαε η Ελένη » Μου ’Χε Πει Κάποτε ο Οδυσσέας «Για Κανέναν Δεν Τέτοια Οµορφιά Πόσο Να Την Αντέξεις »Ακούγονταν Πειστικά τα Λόγια του Ότι Με Έπνιγε Καλλονή της Ή το Πένθος Μπερδεµένη Αξεδίψαστη Ψυχή Έπειθαν Μα Ίσχυαν Ακούστε Τη Δική Αλήθεια Άφησα Φύγει Επειδή Αγαπούσα Και Ήξερα Ένιωθα Λαχταρούσα Ξαναρχίσει Ζωή Αλλιώς Τι Θα Αγαπάω Ανάθεµα Αν Έχετε Προφέρει Αυτό Ρήµα Πέντε Φορές σε Όλη σας Τις Τέσσερις Μάνα Τρέµετε – Έχουν Μάθει Σηµαίνει Γίνοµαι Εκείνη Που Μοίρα Πέθαινε Θαβόταν Καρδιά Όταν Είδα Σαλπάρει Τον Πάρη Φρέσκος Αέρας Δροσερός Φύσηξε Εντός «Σου Άρπαξε Γυναίκα Κωλόπαιδο!» Καγχάζω μου Ανήκε Δε Μας Ανήκει Τίποτα Παρελθόν Μέλλον Ό Μπορούµε Αγκαλιάσουµε Κουβαλήσουµε Στην Πλάτη Όχι! Τίποτα! Στιγµή Μόνο Έχουµε Μη Λιώνουµε Μες Παλάµη Εγώ Έλιωσα Φτερουγίσει Μακριά Ιστορία Βάφτηκε Στο Αίµα Ψέµα Συνέβησαν Όλα Διαφορετικά από Ακούσει Πάντως Ξανασυµβούν Χίλιες Χιλιάδες ως Συντέλεια Κόσµου Λοιπόν Βρίσκετε Ωραίο Αυτά Δειλινό ’Σκασε Μενέλαο Χάραµα Ανοίχτηκε Πέλαγος Παραδοµένη Στη Θεϊκή Χαρά Εγκαταλείποντας Πάντα Πίσω Έπρεπε Ψάλλουν οι Αοιδοί