ο Τάφος της Αντιγόνης Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

«Στο Σπίτι μας Μεγαλώνουμε Σαν τα Φυτά Δέντρα η Παιδική Ηλικία Είναι Ακόμα Εκεί Δεν Έχει Φύγει Μα Ξεχαστεί Στο Στον Κήπο Ανάγκη Να Έχουμε Όλα Συνεχώς Γύρω με Την Ψυχή Στόμα Όλη Τη Ζωή σε Αγωνία Όχι Ξεχνούμε Ξεχνιόμαστε Πατρίδα το Πάνω Απ’ ο Τόπος Όπου Μπορούμε Γιατί Αυτό Που Έχεις Αποθέσει Μια Γωνιά Χάνεται Κι Αρκεί Μέρα Λάμψει Φως Έναν Συγκεκριμένο Τρόπο για Αναδυθεί Κάτι Έμοιαζε Πάντα Χαμένο Βγήκε Θάλασσα Καθαρό Και Γεμάτο Αν Θλίψη Βρίσκεις Ανακούφιση Αφήνοντάς Μιαν Άκρη Αναζητήσεις Όταν Θα Κουράγιο» Φωνή της Αντιγόνης Ρωμαλέα Καθαρή Κάποτε Παραληρηματική Προφητική Όμως Γνήσια Ρέουσα από Σπλάγχνα Τραγικής Ηρωίδας –Και Συνομιλία Πρόσωπα Συμπορεύονται Μαζί Μύθο– Ταυτίζεται Έργο Ισπανίδας Φιλοσόφου Συγγραφέα Μαρία Θαμπράνο Σημαντικότερης Γυναικείας Μορφής Ισπανικής Διανόησης του 20Ού Αιώνα Οποία Έζησε Εξόριστη Περισσότερα Σαράντα Χρόνια