ο Λόφος με το Σιντριβάνι Βιβλία Λογοτεχνία

Μια Γυναίκα 34 Χρονών Κυκλοφορεί Στην Επαρχιακή της Πόλη Με το Ροζ Φουστάνι Καπέλο Και Τη Μαύρηοµπρέλα Αν Δε Βρέχει Είναι η Μάρθα «Αλαφροΐσκιωτη» «Λωλή» Που Βρίσκεται Αντιµέτωπη Την Κακογλωσσιά του Κόσµου Κόρη Δασκάλου Στα 17 Χρόνια 1943 Ζούσε Ενθουσιασµό Απελευθέρωση Έγραφε Στους Τοίχους Συνθήµατα Μοιραζόταν τα Όνειρα Αγωνία Τον Φόβο Γενιάς Μιλούσε «Σάµπως Μιλώντας Να Ανακάλυπτε Κόσµο» Τώρα Μόνη Ζώντας Ηλικιωµένηπαραµάνα Κάθεται Σιωπηλή Στο Παγκάκι Νιώθει Τουρίστρια: «Κάθε Απόγευµα Κάνω Γύρο Πόλεως Βλέπω Όλα Αξιοθέατα» Θαυµάζειόµως τους Ταξιδιώτες Γιατί «Οι Έχουν Πάντα Θάρρος Άγνωστου Περνούν Μένουν Δεν Κρίνουν Ούτε Θα Κριθούν Πέρασµά Τους» με Έναν Τέτοιο Ταξιδιώτη Βλάση Συναντηθεί Αυτόν «Έρωτα Στιγµής» Θελήσει Ζήσει Ό Τι Έχει Στερηθεί επί Εν Τέλει Όµως Επιβεβαιω­θεί Πεποίθησή Πως «Είµαστε Όλοι Ταξιδιώτες» Σενάριο Άρη Αλεξάνδρου (Πρώτη Έκδοση 1977) Στηρίζεται Οµώνυµο Θεατρικό Έργο Γιάννη Ρίτσου Γράφτηκε 1959 σε 130 Πλάνα Κατακερµατίζοντας Χρόνο Φλας Μπακ Επαναλήψεις Εικόνων Φωνές Off Αναδηµιουργεί Βάζοντας Σφραγίδα Δικού Βλέµµατος Παρότι Όπως Σηµειώνει Διάλογοι Εκτός από Ελάχιστες Αλλαγές Ή Προσθήκες Πολλές Συντµήσεις Γ Ρίτσου»