ο Ήχος Στον Κινηματογράφο Βιβλία για Την Τέχνη - Λευκώματα

σε Μια Στιγμή Όπου η Εξάπλωση του «Πολυκάναλου Στερεοφωνικού» Ήχου Μεταμορφώνει Τις Κινηματογραφικές Αίθουσες Ηχηρά Αμφιθέατρα O Michel Chion Αναλύει Σήμερα Σ’ Ένα Τρίπτυχο Μοναδικό Στο Είδος Την Κατάσταση Κινηματογράφου ως Ηχητικής Τέχνης Συνεχίζοντας Και Συμπληρώνοντας – Επικεντρωμένος Τώρα Στους Θορύβους Στη Μουσική– Προσέγγιση Που Είχε Εισαγάγει Προγενέστερο Βιβλίο για Οθόνη «Τόπο Δε Βλέπεις τα Πάντα» (Με Οποία ο Ήχος Έχει Ασταθή Σχέση) το Στον Κινηματογράφο Αναπτύσσει Έναν Πρωτότυπο Προβληματισμό Αναθεωρώντας Κάποιες Διαδεδομένες Ιδέες Αποδεικνύει Ότι Δεν Υπάρχει Ηχητική Μπάντα Ούτε Κινηματογραφική Μουσική (Αλλά Κινηματογράφο) Αμφισβητεί Προκαταλήψεις Πάνω Σύγχρονο Τον Μεταηχογραφημένο Ήχο Παρουσιάζοντάς Σαν Κάτι Αναζητεί Τόπο Δείχνει Πώς Μπορούμε Να Θεωρήσουμε Ταινίες με Τρόπο Διαφορετικό από Συμμετρικό Τετ-Α-Τετ Ακουστικού Οπτικού Στοιχείου· Μάλλον Συναρπαστικό Ασταθές Μηχανισμό