O Ασφοδελώνας Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Κι Άρχισα Να Ουρλιάζω: «Είμαι Ελεύθερος» Μα Στ’ Ορκίζομαι οι Ελεύθεροι Δεν Χαίρονται Κλαίνε Και Τρέχουν προς το Δάσος Ξαφνικά Όπου Ένα Δένδρο τους Κρατάει Συντροφιά Όταν Λυπούνται Αυτό Παίρνει Αγκαλιά Σαν Στηθόξυλο τα Στήθια Προσέχει Eνώ Όραμα Που Βγαίνει Απ’ Λαρύγγι μου Πεταλούδα με Παρέσυρε Κύμα του Νησιού Ξεκίνησαν Πάντα Στις Φλέβες Εξατμίστηκα Έμαθα (Στην Άκρη της Φωτιάς) Τον Δρόμο Εκείνον Κρυφό Τυφλό Είχε Δέσει Στην Καρδιά Τραγούδι Ξεκινά Σ’ Ανεμοστρόβιλους Πήραν Πανιά Μαβιά Σύννεφα Στον Σβέρκο μας Ξανά Ξεροκοιμούνται