Ντελίριο Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Η Πόλη Άρχισε Σιγά Να Ξυπνά Κι Εμείς Ήταν η Ώρα μας Την Κάνουμε με Ελαφρά Πηδηματάκια Είχαμε Πιο Σημαντικά Πράγματα Εξάλλου «Μου Φαίνεται Ότι Ήξερες από Αρχή Που Πάμε» της Λέω Ανταποδίδοντας το Χαμόγελο Ενώ Άρχισαν Κιόλας Στο Μυαλό μου Χορεύουν Εικόνες Ιδρωμένες Και Υγρές Πάνω σε Λευκά Σεντόνια Τι Συνέβαινε Βέβαια Μέσα Παντελόνι Περιττό Αναφέρω Ίδια Νεφέλη Ξεκλείδωνε Απαλά Εξώπορτα Πολυκατοικίας Έμενε Είπαμε Καμιά Φορά Ζωή Είναι Όμορφη Ακολούθησα Έκλεισα Πόρτα Πίσω Ξεκινώντας Πετάμε τα Πρώτα Ρούχα Πήραμε Ασανσέρ για Τον Τρίτο » Δώδεκα Ιστορίες Αγάπης Χωρίς Αναισθητικό Σκληρές Μα Τρυφερές Σαν Καθημερινές Μάχες Εαυτό Μοιρασμένες Μεταξύ του Ήλιου των Κυκλαδίτικων Νησιών Δύσκολων Χειμώνων Μεγαλουπόλεων Απωθημένων Απώλειας Ανεκπλήρωτων Πόθων Παραίσθησης Ειρωνείας Αυτοτιμωρίας Εκδίκησης Μουσική Υπόκρουση Jazz Standards Ατμόσφαιρα Φόντο Τοπία Απόχρωση Σέπια