Μικρό Χρονικό Τρέλας Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Στις 28 Δεκέμβρη του 2008 Τρεις τα Χαράματα ο Μεγαλύτερος Φόβος μου Έγινε Πραγματικότητα: κατά το Κοινώς Λεγόμενον Τρελάθηκα Μυαλό –Ο Κόσμος Μου– Γκρεμίστηκε Και Τη Θέση Πήρε Μια Παντοδύναμη Ψύχωση Που Σαν Παράσιτο με Ξενιστή Τον Ίδιο Εαυτό Τρεφόταν Θέριευε Τις Παρανοϊκές Ιδέες Γεννούσε Ασταμάτητα: Ήμουν Νέος Δαλάι Λάμα Φύλακας Στη Σίκαλη Πληρωμένοι Δολοφόνοι Παραμόνευαν Στο Κατόπι Σ’ Αυτό Παραλήρημα Ολοζώντανο Ακόμα Μνήμη Σύντομη Νοσηλεία Στην Κατοπινή Θανατερή Κατάθλιψη Παρέσυρα Κι Οδήγησα Απόγνωση Όλους τους Ανθρώπους της Καρδιάς Μ’ Έβλεπαν Άξαφνα Κατακερματισμένο από Μιαν Ανεξέλεγκτη Ψυχική Ασθένεια Ζοφερός Δεκέμβρης ’08 Μουδιασμένη Αθήνα Ιερό Κόκκινο Χρώμα η Αυτόχειρας Μάνα Χρόνια Μετά Επιστρέφει Άδη Βιβλίο Έγραψα Όλα Όσα Θυμάμαι Χωρίς Ν’ Αλλάξω Τίποτα Μην Κρατώντας Κρυφό Γιατί Χάρη Αυτές Αδιανόητες Μέρες Κατάφερα Μες Στα Συντρίμμια Μυαλού Να Βρω Έναν Νέο Δύσκολο Δρόμο Οδηγεί Γαλήνη Ενώ Ιστορία Μοιάζει Μοναδική Τέρας Ψυχικής Αρρώστιας Φόβου Σκορπάει Είναι Κοινό για μας Όπως Θηρίο Αγάπης Κάθε Ανθρώπινης Δύναμης Ψυχή Δεν Φτιαγμένη Αρκείται Δυστυχία