Μιχαήλ Ψελλός: η Ρητορική Και ο Λογοτέχνης Στο Βυζάντιο Βιβλία Ανθρωπιστικές Κοινωνικές Επιστήμες Ιστορία Θεωρία Κριτική της Λογοτεχνίας

ο Ρήτορας Και Φιλόσοφος Μιχαήλ Ψελλός (Κωνσταντινούπολη 1018-1078) Είναι Μια Εμβληματική Προσωπικότητα Στην Ιστορία της Λόγιας Βυζαντινής Λογοτεχνίας Ένας από τους Πιο Πολυδιαβασμένους Έλληνες Συγγραφείς του Μεσαίωνα η Απήχησή Δεν Τυχαία Ἐγραψε Σχεδόν για τα Πάντα Καλλιεργώντας Περίπου Όλα Βυζαντινἀ Λογοτεχνικά Είδη Παρέχοντάς μας Όχι Απλώς Μοναδική Ματιά Στο Βυζάντιο Ενδέκατου Αιώνα Αλλά Πολυτυπία Προσωπογραφιών Που Ακροβατούν Ανάμεσα Εξιδανίκευση Την Ειρωνεία Ευαισθησία Μορφή Ξεχωρίζει Στις Προσωπογραφήσεις Ψελλού Αναμφισβήτητα Εκείνη Εαυτού το Εγώ Συγγραφέα Βιβλίο Προσπαθεί Να Αποδομήσει Ανασυνθέσει Τον Αυτοαναφορικό Λόγο Εντοπίζοντας Τις Εμμονές Σιωπές Πώς Ορίζει Λογοτέχνη Αυτοπαρουσίαση Χειρίζεται Τη Σχέση Κείμενο Πρόσωπο με Ποιούς Τρόπους Σκιαγραφεί Πραγματώνει Πορτρέτο Τι Ρόλο Προσδίδει Σώμα Στα Συναισθήματα Γοητεύει Πάσχει σε Ένα Γενικότερο Πλαίσιο Ποιο Ήταν Κύρος Ενός Ρήτορα Όπως Στη Βυζαντινή Κοινωνία Ακροατήριο οι Προσδοκίες Ποια Θέση των Κειμένων Ρητορικής Αυτοπαρουσίασης Στον Ελληνικό Έντεχνο Κλασικούς Έως Μέσης Περιόδου Εντέλει Ρητορική Αυτό Εμείς Αντιλαμβανόμαστε ως Λογοτεχνία Απαντήσεις Προτείνονται Αναδύεται Παραμένει Άγνωστη Παρεξηγημένη Λόγος Ίσως Ξένος Τόσο Οικείος