Μαύρες Πεταλούδες Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

με Μισόκλειστα Μάτια Ατενίζει Την Πόλη της τα Βουνά Ορθώνονται Μπροστά Και Στρώσεις Χιονιού Κάθονται Πάνω Στις Στέγες των Σπιτιών Αποκάτω Καταπίνοντας τους Ήχους Στο Ύψος του Δρόμου η Ομίχλη Έχει Τυλίξει Πάντα: Ανατιναγμένα Αυτοκίνητα Χαλασμένους Φανοστάτες Ερείπια Σκουπίδια Θαμμένα Χιόνι Κανείς Δεν Τολμά Να Βγει Έξω για Φέρει Νερό Όλα Αχνοφέγγουν Γαλαζωπό Φως Όμως προς Ανατολικά Εκεί Όπου Στενή Κοιλάδα Φιλοξενεί Βομβαρδισμένα Τζαμιά Τις Εκκλησίες Βιβλιοθήκες Σπίτια Τη Θολούρα Ομίχλης Διαρρηγνύει Άλικο Δύσκολο Διακρίνει Αν Είναι Πρώτη Αχτίδα Ήλιου Που Ανατέλλει Ή Αντανάκλαση από Κτίρια Φλέγονται Κόκκινο Σαράγεβο Έτσι το Αποκαλούν Πλέον Χρώμα Αυτό Λες Κωδικός Λαδομπογιάς Άνοιξη 1992 Κάθε Βράδυ Εθνικιστικές Συμμορίες Υψώνουν Οδοφράγματα Χωρίζοντας σε Εθνοτικούς Θύλακες Ποικιλόμορφη Πόλη· Πρωί οι Κάτοικοι -Είτε Μουσουλμάνοι Είτε Κροάτες Σέρβοι- Παραμερίζουν Αυτοσχέδια Εμπόδια Όταν Βία Τελικά Ξεχειλίζει Ζόρα Καλλιτέχνιδα Δασκάλα Στέλνει Τον Άντρα Ηλικιωμένη Μητέρα Ασφαλές Μέρος Στην Αγγλία Ίδια Μένει Πίσω Πολιορκημένη Αρνούμενη Πιστέψει Ότι Εχθροπραξίες Θα Διαρκέσουν Μερικές Εβδομάδες…