Μαστοιχειώ: το Δάκρυ του Σχίνου Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Την Ώρα Που οι Φλόγες Έτρεχαν Να Κάψουν Έσκισε η Αρχοντοπούλα το Φουστάνι της Μεταξωτό Έκρυψε Μέσα Κόσμημα Μονάκριβο Και Τύλιξε Μωρό Όταν Δούλα Ούρλιαζε Κόρη σου Κυρά για Τον Γιο Μου… Χάρισε Λες Ετούτο Χρυσό Φλουρί Όνομα Στο Κορίτσι Μεγάλωσε Στον Μαυλομαχαλά Στη Γειτονιά του Πληρωμένου Σεβντά Δεμένο Μέση Κρατούσε Καλά Μυστικό Δεν Μαρτυρούσε Μα Μαστοιχειώ Αγελούδα Ζούσε Μασώντας Δάκρυ Σκίνου Είπε Σακατέψει Γυναίκες Άντρες Καρφώθηκαν Χρυσάφι Γίνουν Θύτες Θύματα Εδώ Μυροβόλο Νησί Χίου Στα Καμπούσικα Αρχοντικά Στους Ταρσανάδες τα Καρνάγια Κήπους με Τις Μανταρινιές Κιτρολέμονα Ζωή Παίζει Δικά Παιχνίδια Ίδια από τους Αρχέγονους Καιρούς Μόνο Στοιχειό Μαστίχας Χαράζει Κεντητήρι Όνειρα Κι Αν Φυλακιστείς Κουκούλι Μεταξοσκώληκα Έχεις Ελπίδα Ζουν Ερωτεύονται Μισούν Υποφέρουν Καταστρώνουν Σκέδια Εκδίκησης Ή Φυγής Ήρωες Αυτού Βιβλίου Έρωτας Ρήγας Βασιλές Αλώνει Αισθήσεις Ξεγελά Χάδια Πειρατής Πάνω Καράβι Κουρσεύει Αιχμαλωτίζει Γιατί Έτσι Κάνει Πάντα