Λεωφορείο 19 Στάσεις Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Παίρνω το Λεωφορείο της Γραμμής «10» Στη Θεσσαλονίκη από Την Αφετηρία Χαριλάου ως Τέρμα Τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Και Γράφω Ό Τι Θυμάμαι Επινοώ Φαντάζομαι Κάθε Στάση Δεκαεννιά Στάσεις Γράφοντας Καταλαβαίνω Πως Μυαλό Είναι Ένα Ανοιχτό Στρατόπεδο Αιχμαλώτων Ή Πριονιστήριο Γεμάτο Ακρωτηριασμένες Λειψές Μνήμες Επινοήσεις Φαντασιώσεις Κι Εμπειρίες Που Διαρκώς Αλλάζουν Νόημα Χάνονται Επανέρχονται Διασταυρώνονται Πάλι Διαφεύγουν Ξέρω Δηλαδή Ότι Δεν Κοπαδιάζουν οι Λαγοί Αλλά Εδώ Συνημμένως Ψάλλονται Έπειτα Ξεκινάει Μια Συγκεκριμένη Κάνει Μιαν Απαρέγκλιτη Διαδρομή Πάει προς Σταθερό Ποτέ Όντως Ίδιο Δρομολόγιο – Κυρίως για Επιβάτη Βλέπει Έξω Εντός του με Μέτωπο Κολλημένο Στο Τζάμι Επιβάτης Φορά Διαφορετικό