Κάποτε ο Κυνηγός Βιβλία Παιδικά - Εφηβικά Παιδική-Νεανική Λογοτεχνία

«H Γιαγιά μου η Ανάστα Απ’ τα Χωριά της Σπάρτης Χήρα Στα Είκοσι Πέντε ο Λόγος O Εμφύλιος Αμέσως Μετά Τη Λήξη του το ’49 με Τον Πατέρα Εξάχρονο Και Καχεκτικό Κατοχής Παιδί Περπάτησε Δεκαέξι Μέρες Προτού Πατήσει Μαζί Μ’ Άλλους Εννέα από Την Περιοχή Χώματα Αλβανίας Ουγγαρίας Εξαντλημένη Πείνα Δίψα Κρύο Άλλα Βάσανα…» Αφηγείται Νεαρή Ευρυδίκη Κόρη Πολιτικών Προσφύγων «Στον Πέμπτο Χρόνο Επάνω Φύγαμε Γι’ Αλλού: Τασκένδη Τελευταίος Θαλπερός Σταθμός Εκεί Γεννήθηκαν οι Γονείς μας Εμείς Τρία Παιδιά Α Ζήσαμε Καλή Ζωή «Ευλογημένη» Έλεγε Ήταν Φανερώνει Καημό Που Κούρνιαζε Αθέατος Βουβός Στην Καρδιά Πρόκειται για Οικογενειακή Οδύσσεια Ετών Σειρά Ταλαιπωριών Αγώνων Προσδοκιών Μικρών Ή Μεγάλων Πραγματώσεων Αφοσίωσης Αλλά Πόθο Νόστου Όσοι Ζούσαν Περίμεναν Λαχτάρα Επαναπατρισμό «Καλή Πατρίδα» Άκουγες Συχνά Μαζική Παλιννόστηση Έγινε Πτώση Δικτατορίας των Συνταγματαρχών Οικογένεια Ευρυδίκης Επέστρεψαν Ελπίδες τους Πανηγύριζε Είχαν Αφεθεί Στις Υποσχέσεις Κυβέρνησης Επαγγελματική Τακτοποίηση Στέγη Εκπαίδευση Περίθαλψη Λόγια Σχέδια Μόνο Κι Αυτά Απρογραμμάτιστα Πατρίδα Θα Ταπεινωθεί Πενθήσει Πρώτη Αγάπη Καθηγητής Πατέρας Γίνει Εργάτης Γης Καθαρίστρια Μητέρα Σπίτι Παραχώρησαν Εργοδότες Παλιά Αποθήκη Στο Σχολείο Πολλά Κράτησαν Αποστάσεις «Πρόσφυγες» Όταν Γιος «Αφεντικών» Ερωτεύτηκε «Τσιφλικάδες» Έδιωξαν Κακήν Κακώς Κτήμα Σπιτάκι Έφυγαν Μες Στη Βροχή Καινούργια Προσφυγιά Αγωνίζονταν Έμεναν