Ήμερη: η Ανατομία Μιας Πτώσης Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

ο Ντοστογιέφσκι Τοποθετεί Στο Κέντρο της Αφήγησης Έναν Άνδρα-Αφηγητή Που Μονολογεί Πάνω από το Άψυχο Σώμα Γυναίκας του Ένα Παραλήρημα Ενοχής Μίσους Αγάπης Και Αυτοδικαίωσης Γιάννης Νταλιάνης με Τη Διασκευή Δίνει Φωνή Στη Γυναίκα Πρωτότυπο Παραμένει Σιωπηλή Μια Γεμάτη Ζωντάνια Καθώς Επιζητά Την Επαφή Φιμώνεται Γιατί Αποτελεί Κίνδυνο Απειλή για τους Νόμους Μιας Πατριαρχικής Κοινωνίας Τελικά Μέσα Αναμέτρηση Δύο Κόσμων –Του Ανδρικού Λόγου Γυναικείας Σιωπής– Αναδύεται Σκηνική «Ανατομία» Εξουσίας Εσωτερικής Αποξένωσης «Προχωρώντας Θεατρική Ήμερης Αποφάσισα Να Διατηρήσω Μορφή Μονολόγου Αλλά Δώσω Αιφνιδιαστικά Θραύσματα Διαλογικών Σκηνών Στόχο Αναδείξω Ενεργητικότητα (Έτσι Όπως Περιγράφεται Άλλωστε Διήγημα) Δραματική Πορεία προς Σιωπή Απόσυρση Ζωή Τελική Πτώση Κάποιες Στιγμές Μάλιστα Παίρνει Αυτή Σκυτάλη Υπαινίσσεται Απαντήσεις Στα Ερωτήματα Συζύγου Αυτός Δεν Ακούει Άκουσε Ποτέ […] σε Κάθε Περίπτωση η Κυρίαρχη Εντύπωση Μένει Είναι Αίσθηση Απελπιστικής Μοναξιάς Όλων των Ηρώων Ικανή μας Συγκινήσει Ίσως Προτρέψει Ουσιαστική Ανθρώπινη Συνύπαρξη» Αναφέρει Γ Εισαγωγικό Σημείωμα