η Βεγγέρα Και Άλλες Ιστορίες Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Πέρασε Ένας Χρόνος από Τότε Που Έφυγε Ήταν Νοέμβριος Πια Και Δεν Είχα Πάρει Γράμμα του για Αρκετούς Μήνες τα Φίδια Άρχισαν Να με Ζώνουν Γιατί Πριν Κάθε Δυο-Τρεις Λάβαινα Τώρα Τίποτα Πηγαινοερχόμουν Μέρα Νύχτα Κι Έψαχνα Εδώ Εκεί σε Μπαούλα Συρτάρια Στα Χωράφια Τον Λες Θα Κάπου ο Άντρας μου Γύριζε Απ’ Έβρισκε Φαγητό Μάλωνε Μα Εγώ Σαν Μην Άκουγα Αλλού το Μυαλό Μιλούσα η Κουμπάρα Μαρίνα Έλεγε “Μη Στενοχωριέσαι Είναι Μακρινά Αυτά Μέρη Θάλασσα Ουρανό Βλέπουν Καράβια Πώς ’Ρθει Πουλί Τ’ Αηδόνι Έλα Πιούμε Ένα Κρασάκι μας Πεις Μια Τις Ιστορίες σου Παιδί Κάνε Υπομονή…