η Πολιτεία των Κυκλαμίνων Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Υστερόλεκτα Σα Ν’ Άργησα Την Ποίηση Να Βρω Και Αγαπήσω Κύπρο Όμως Αντάμωσα Κι Αγάπησα από Παλιά σε Αύγουστο Ολόγιομο Όχι Στη Λευκωσία Μισό Αιώνα Πια Δυο Μισά Μα Μακριά Στις Ονειρεύομαι Πως Κάτι Απ’ το Ελάχιστο Λίγο Ολάκερο Μπορεί Ξανανθίσει Στο Ίδιο του Φως Στον Κήπο Στην Ίδια Θάλασσα Που Μέσα της Όλα Αρχίζουν Πρώτα Θ’ Ανθεί Σκοτάδι Πέρα Τη Σκιάζει Δικαιωμένο Κύπρου μας Πάνω Τον Δίκαια τα Κυκλάμινα Ραίνει Κείνα Δε Θα Ξαναδούν Π’ Ακόμα Αγνοούνται Τ’ Άλλα Θρηνούν για Πολιτεία Κομμένη Κατακτητή Όπως Πρωτογνώρισαν Όσα Ανθίσανε Μετά Αρπαγή Ολάκερη Ταιριάζει Σ’ Αυτό Μ’ Ανέβασε Μένα Κυκλάμινά με Λέξη Ξαγρυπνάνε: Λεύτερη ’Ναι η Βάφτισε Τριλογία Αυτή Μαζί Ευχή Όσο Γι’ Αυτά Σκορπισμένα μου ’Παν Χωρέσαμε Εμείς Γιατί Ένα Αθήνα 9 7 24