η Πέτρα Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

ο Μενέλαος Καρανικόλας Εθελοντής Στρατιώτης Πεζικού Προσπαθεί Ανεπιτυχώς Να Αυτοκτονήσει Πέφτοντας από Όλους τους Λόφους της Αθήνας Τώρα Στρέφεται Στην Ακρόπολη η Αφήγηση Διαμορφώνεται Μέσα Μια Κυκλική Σειρά Επιστολών προς Τον Πατέρα Τη Μητέρα Και Θεία του Μενέλαου Στις Επιστολές Την Αγαπημένη Μοιράζεται Έρευνά για Αυτοκτονιών Βράχο Ακρόπολης τα Τέλη 19Ου Αιώνα Έως το Τέλος 20Ού Συλλέγοντας Εμμονικά (Ψευδο)Τεκμήρια Ιστορικές Σύγχρονες Εφημερίδες Εποχής Αυτόχειρες Παράλληλα Γυμνάζεται Σαν Μην Υπάρχει Αύριο Μενέλαο Αυτοχειρία Είναι Κάτι Οικείο Χωρίς Εξιδανικεύεται «Επισκέφθηκα Πάλι Είχες Παρατηρήσει Ποτέ Πως Ίσως Μόνο Σημείο Πόλης Που Δεν σε Σκιάζει Τίποτα Πέρα Τις Τολύπες Ξέρεις μου Αυτός Τόπος Φτιάχτηκε Ανθρώπους οι Άνθρωποι Περνούν Εκεί Ή Καταλήγουν Επιπλέον Οποίο Φαίνεται Μέρος Κρύβει Έχεις Σκεφτεί Αν Πράγματι Τούτη Πόλη Εγώ Νιώθω Στους Ώμους Στο Στομάχι Άκρες των Νυχιών Όλη Προσδοκά Γίνει Βράχος Αποτυγχάνει Συνεχώς Οικτρά Ζωή μας Ένα Εμπόδιο Επιστρέψουμε Στον Βράχο»