η Νεοελληνική Ωδή Έως το 1880 Βιβλία Ανθρωπιστικές Και Κοινωνικές Επιστήμες Ιστορία Θεωρία Κριτική της Λογοτεχνίας

Είδος Υψηλό Και Σύμφωνα με Την Ποιητική Θεωρία της Αναγέννησης του Νεοκλασικισμού Σχεδόν Ταυτόσημο Τη Λυρική Ποίηση η Ωδή Είναι Ιδιαίτερα Προσφιλής σε Ολόκληρο Τον 19Ο Αιώνα Αν Στη Νεοελληνική Λογοτεχνία Έχει Συνδεθεί Αποκλειστικά Ανδρέα Κάλβου Ωστόσο από Εμφάνιση κατά Δεύτερη Δεκαετία 19Ου Έως Διαμόρφωσή Μεταξύ 1860-1880 Προκρίνεται για Να Εκφράσει Ποιητικά Επικαιρότητα: Εξυμνεί Πρόσωπα Αφηρημένες Έννοιες Φιλοδοξεί Διαιωνίσει Ιστορικά Γεγονότα Πλαισιώνει Επετειακές Εκδηλώσεις Καλείται Ακόμη Υπερβεί Συμβολικό Επίπεδο Θάνατο Παρούσα Μελέτη Παρακολουθεί Χρονολογικά τους Μετασχηματισμούς Είδους Συνάρτηση τα Πολιτικά Τις Ιδεολογικές Ζυμώσεις Κοινωνικά Πολιτισμικά Συμφραζόμενα Καθώς Αδιάλειπτη Αλληλεπίδρασή Άλλα Λυρικά Είδη Όπως ο Ύμνος Θούριος Ελεγεία Αυτό το Πλαίσιο Παρουσιάζονται Αναλύονται Κείμενα Που Υπακούουν Στις Ειδολογικές Συμβάσεις Αλλά Τροποποιούν· οι Νεοκλασικιστικές Δοκιμές Κωνσταντίνου Νικολόπουλου Καθοριστικές Σκοπιά Λογοτεχνικότητας Ωδές Σολωμού Κύριο Ειδολογικό Χαρακτηριστικό Αποθέωση Πειραματισμοί Παναγιώτη Σούτσου Σηματοδοτούν Ευελιξία Σθεναρή Παρουσία Στον