η Μνήμη του Ξύλου Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Μια Διάβρωση του Παρόντος Θαρρείς Φέρνει Στην Επιφάνεια τα Περασµένα· Έτσι Όπως Πετρώµατα από Μια Τεκτονική των Βιωµάτων Γεννιέται το Υλικό της Τέχνης Είναι Αυτή η Ανάγκη για Παρηγοριά Πως Δεν Είµαστε Άοπλοι Απέναντι Αναπόφευκτη Φθορά Ράκη Συρραπτόµενα Ανασυνθέτουν Τον Τάπητα Ζωής Ψηφίδες Που Συµπληρώνουν Την Εικόνα Ενός Τόπου Ανθρώπων Και Φύσης Μπορεί Καµπούρα Καντηλανάφτη Να ’Ναι Αγγέλου Μαζεµένα Φτερά Κι οι Παπαγάλοι Πεθαίνοντας ’Χουν Χιούµορ Τη Μακροθυµία Κοροϊδεύουν Ζωή· Θνησκόντων Ερωτευµένων Ανοµολόγητα Μυστικά Καρπίζουν Κάτω Κόσµο Μνήµες Σαν Τις Ηλικίες Ξύλου τους Επάλληλους Κύκλους Κορµού Όπου Ενώνονται Απώλεια Ζωή Σ’ Έναν Κύκλο Τέλος Αρχή Άνθρωποι Ζώα Ένα Γαϊτανάκι Ενωµένοι Στο Κέντρο Στύλος Ριζωµένος Πόλη Οικογενειακοί Δεσµοί Είκοσι Διηγήµατα «Του Κόσµου Ξανάνιωµα Φθορά»