η Κλίμακα του Χρόνου Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

η Ντίλια Πίστευε Ότι ο Γάμος της με Τον Σαμ Θα Διατηρούσε Πάντα Την Παραμυθένια Λάμψη Ενός Ρομαντικού Μυθιστορήματος Έτσι Άλλωστε Είχε Ξεκινήσει: Δει για Πρώτη Φορά Μια Δευτέρα Πρωί Όταν Εκείνος Μπήκε Στην Αίθουσα Αναμονής του Πατέρα Ήταν Ιούλιος οι Ακτίνες Ήλιου Άστραφταν Πάνω Στον Σκελετό των Σοβαρών Γυαλιών Και Έκαναν τα Καλοχτενισμένα Ξανθά Μαλλιά Να Γυαλίζουν Θυμόταν Ακόμα Πόθο Που Ξυπνήσει Μέσα Δονώντας ως Στα Σωθικά Θαρρείς Σκύψει Σ&Apos Ένα Βαθύ Φαράγγι Μόνο Πραγματική Ζωή Συνεχίζεται Μετά το Τέλος Παραμυθιού Αδυσώπητος Ρεαλισμός Είκοσι Χρόνων Γάμου Διαλύει Τις Ρομαντικές Ψευδαισθήσεις Τώρα Πιάνει Εαυτό Κραυγάζει: Δεν Υπάρχει Τίποτα Χειρότερο Απ&Apos Αυτό Αυτή Οργή Τη Γεμάτη Περηφάνια Νιώθεις Έχουν Πληγώσει Προσβάλει Θεωρήσει Δεδομένο Απλά Φεύγει Απομακρύνεται Όπως Βάρκα Αφήνεται Παρασυρθεί από Αέναο Σάλο Ωκεανού Εξαφανίζεται Ξεκινά Ταξίδι Όχι Ανακάλυψη Νέων Τόπων Αλλά Χρόνο Επιστρέψει Στη Δική Ιθάκη