η Ευτυχία του Λύκου Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

η Σίλβια Γέλασε «Και Πώς Μυρίζει ο Γενάρης »Πώς Μύριζε Καπνό από Σόµπα Αγρούς Ξερούς Και Παγωµένους σε Αναµονή του Χιονιού το Γυµνό Σώµα Μιας Κοπέλας Μετά Μια Μακρά Μοναξιά Μύριζε Σαν Θαύµα Φτάνοντας Στο Τέλος Μακράς Σχέσης Φάουστο Βρίσκει Καταφύγιο Στους Τόπους των Παιδικών Χρόνων Εκεί Ορεινό Χωριό της Φοντάνα Φρέντα Θα Γνωρίσει Τη Περάσουν Μαζί Τον Μακρύ Χειµώνα Που Σκεπάσει τους Κατοίκους Μαγειρεύει για Χειριστές Χιονοστρωτήρων Δασονόµους Καλοκαίρι Έρχεται Σ’ Αυτόν Τόπο Ξαναβρίσκει Σιγά Ενδιαφέρον τα Πράγµατα Ανθρώπους Ώσπου Μέρα Αποφασίζει Να Επιστρέψει Στην Πόλη Αφήνοντας Πίσω Βουνά Με Αυτά «Ο Κονιέττι Συνθέτει Έναν Καινούριο Υπέροχο Ύµνο Βουνό Του» Le Monde«Ένα Προσωπικό Ταξίδι Ανάµεσα Στις Βουνοκορφές Στον Ήλιο Παγετώνες… Ένα Μυθιστόρηµα Γνήσιας Αγάπης – Φύση Αγάπη Μόνο Εξυψώνει Την Ψυχή Καρδιά» Les Echos«Το Βιβλίο Αυτό Είναι Μεγάλη Ανάσα Καθαρού Αέρα Καρδιά Κοιλάδας Αόστα!» Furet Du Nord