η Ανάληψις της Παρθένου Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Είσαι» του Είπε «Το Πορτρέτο σου Χωρίς το Φως Να Απλώνεται Στον Πίνακα Την Αμεροληψία Ζωγράφου Είσαι Ποίημα της Στιγμής Που Απλοποιήθηκε Σ’ Ένα Βιβλίο η Βιβλιοθήκη Και τα Γηρατειά Μαζί Συμπέρασμα Ανύπαρκτου Συλλογισμού Ανάμεσα Εσένα Εμένα» Έφτασε Νομίζω ο Καιρός Εμφανίσω Όλα Φωτογραφικά «Αρνητικά» Παρέμεναν Κρυμμένα Μήπως Δω Στις Φωτογραφίες –Με Blow-Up Αντίστοιχο Αντονιόνι– Τον Συγγραφέα μου Νεκρό Μέσα Στη Συστάδα των Θάμνων Δημόσιου Κήπου Ελλάδας για Άλλη Μια Φορά Γυμνό Μόνο Τώρα Μπορώ Κι Εγώ Ομολογήσω Όπως Προυστ Πως «Η Αληθινή Ζωή Έχουμε Επιτέλους Ανακαλύψει Φωτίσει Μόνη Επομένως Ζήσει Ολοκληρωτικά Είναι Λογοτεχνία» Όμως Περισσότερο από Τη Συγγραφή Ανάγνωση Αυτή Εμφανίζει «Ίδιον» Ποιήματος Σαν Εργασία Έχει Υπερβεί Φιλαυτία Τις Δεξιότητες Ποιητή Τότε Ενδέχεται Ούτε Καν Γλώσσα Ομιλεί Αλλά Εκείνες Θεόπνευστες Πύρινες Γλώσσες Πάνω Κεφάλια Ποιητών-Αποστόλων Στο Εικόνισμα Πεντηκοστής Δέκα Ημέρες Μετά Ανάληψη Όταν Πλέον Ολοκληρώνεται Έργο Απομάκρυνση εκ Ταμείου Γήινων Υποθέσεων Ποιητής Παραδίδει Αναγνώστη Έναν Ιδιότυπο Μεγεθυντικό Φακό Θα Επιτρέψει Δει Κάτω Γραμμές Αποκάλυψη Ενανθρώπισης Συντελείται Έξω Δυνατότητες Δυνάμεις Δημιουργού ως Ελεύθερη Συμφωνία Ικανοτήτων Κλονισμένων Πανδημία Απάντηση Ερώτημα Δίνει Ομοιοκατάληκτο με Τίτλο «Λογοτεχνία – Ένας Δικανικός» Συμπεριλαμβάνεται Εν Είδει Παραρτήματος σε Έκδοση:να Τέλος Τ’ Άγραφο Κερδίσει Λευκό Ορίσει