Φωνήεν σε Μπλάβο Σύννεφο Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

η Νέα Ποιητική Κατάθεση της Δήμητρας Παλαπάνη Συνθέτει Έναν Ενιαίο Ποιητικό Κόσμο Όπου το Προσωπικό Βίωμα Συναντά Διαρκώς Τη Συλλογική Μνήμη Μέσα από Εικόνες Φύσης Οικογένειας του Έρωτα Και Απώλειας Ποιήτρια Αναμετριέται με Φθορά Χρόνου Αναζητώντας τα Ίχνη Που Αφήνει ο Άνθρωπος Πίσω Στη Δεύτερη Ενότητα Γραφή Στρέφεται προς Τον Κοινωνικό Πολιτικό Ορίζοντα Συνομιλώντας Πόλεμο Την Προσφυγιά Φτώχεια Ιστορική Υποκείμενο Δεν Αρκείται Στην Παρατήρηση Αλλά Συμμετέχει Ενεργά σε Δοκιμάζεται Καταθέτοντας Μια Ποίηση Ευθύνης Εγρήγορσης Παρά Διάχυτη Αίσθηση Παρακμής Συλλογή Ανοιχτές Χαραμάδες Φωτός Ελπίδα Ανθρώπινη Αντοχή Λειτουργούν ως Αντίβαρο Στο Σκοτάδι Μετατρέποντας Πράξη Αντίστασης Βαθιάς Πίστης Στον Άνθρωπο Απομόνωση Χαραμάδα Πόρτα Απρόσμενη Βλέπεις Δυο Πόδια Μόνο Δύο Μαύρα Παπούτσια Λίγο Τακούνι Υποθέτεις Ηλικία Κορμί Ακόμη Μάτια Ξέρεις Πού Πηγαίνουν Ούτε Έρχονται Δε Θέλεις Να Μάθεις Τις Ιστορίες Θα Πλάσεις Αργότερα Αργά Νύχτα Κλειστά Τώρα σου Αρκεί Ακούς Ήχο των Τακουνιών Δρόμο Λίκνισμα Γάμπας Λακκάκι Αριστερό Γόνατο Νιώσεις Ότι Αναπνέεις Απ’ Ζωή Άλλων Γίνει Ανάσα Ήσυχου Βηματισμού Δική Ένα Αντίδωρο Ζωής Κελί Απομόνωσης