Ελοΐζα Και Αβελάρδος: Τέσσερα Γράμματα Έρωτα Ματαίωσης Λύτρωσης του 12Ου Αιώνα Βιβλία Λογοτεχνία Λογοτεχνικά Δοκίμια Μελέτες

ο Άτυχος Έρωτας του Φιλοσόφου Αβελάρδου Και της Μαθήτριάς Ελοΐζας Τον 12Ο Αιώνα Διατηρήθηκε Στη Συλλογική Μνήµη ως Θρύλος Χάρη Λογοτεχνική Παράδοση Που Στους Δυο τους Είδε Μοιραίους Εραστές Μένουν Ενωµένοι Ακόµη Μετά Θάνατό Μια Αναπαράσταση Αιώνιου Έρωτα Ωστόσο Δεν Ήταν Λογοτεχνικοί Ήρωες· Επρόκειτο για Πραγµατικά Πρόσωπα Αβελάρδος Σφράγισε Τη Φιλοσοφική Θεολογική Σκέψη Θεωρείται «Πρώτος Διανοούµενος Νεότερης Ιστορίας»· η Ελοΐζα από Τις Πιο Μορφωµένες Γυναίκες Εποχής Αγαπήθηκαν Με Πάθος Αλλά οι Συνθήκες το Κοινωνικό Περιβάλλον Πανεπιστηµιακό Εκκλησιαστικό Επέβαλε Χωρισµό Οδήγησε Μοναστική Ζωή Στις Επιστολές Αναδεικνύεται Σύγκρουση Δύο Διαφορετικών Θεωριών Περί Θεωρία των Φιλοσόφων Κοσµικών Πρόκειται Εµβληµατικά Κείµενα Ερωτικού Λυτρωτικού Λόγου Κατατάσσουν Σηµαντικούς Συγγραφείς Αλληλογραφία Ενέπνευσε Εξακολουθεί Να Εµπνέει Λογοτεχνία Την Τέχνη Είναι Γραµµένη Στα Μεσαιωνικά Λατινικά Μεταφράζεται Πρώτη Φορά Ελληνικά Μεσαιωνολόγο Ν Ε Καραπιδάκη Οµότιµο Καθηγητή Στο Ιόνιο Πανεπιστήµιο (1079-1142) Υπήρξε Ένας Σηµαντικότερους Φιλοσόφους Δυτικής Σκέψης Καθηγητής σε Διά-Φορες Σχολές Γαλλίας Κυρίως Παρίσι Έγινε Μοναχός Σειρά Δυστυχιών Υπο-Χρέω-Σαν Εκτός Άλλων Ν’ Αποχωριστεί Αγαπηµένη Σύζυγο