Χρυσόψαρο: Δωμάτια Μετ’ Επίπλων Βιβλία Λογοτεχνία Παγκόσμια

το «Χρυσοψαρο» (1929) Είναι Ένα Μυθιστόρημα για Τις Ποικίλες Εκδοχές της Ομοερωτικής Επιθυμίας Τη Ρευστότητα των Έμφυλων Ταυτοτήτων Αλλά Και Ηδονές Μνήμη του Σώματος Σταθμός Στην Ομοερωτική Λογοτεχνία Όπως Δείχνουν οι Σύγχρονες Εκδόσεις σε Ευρωπαϊκές Γλώσσες Μιλά με Τόλμη Απροσποίητα τους Αποκλεισμούς Σεξεργασία Βαθύτατες Ταξικές Διακρίσεις Την Πατριαρχική Οπτική Που Διαχέει Παντού Υποκρισία Μεγάλο Ταλέντο Alec Scouffi Έγκειται Στη Ζωντάνια Οποία Περιγράφει Τον Κόσμο «Χρυσόψαρου» μας Καλεί Να Ακολουθήσουμε Ήρωες Στα Νυχτερινά Κέντρα Μονμάρτρης Πιγκάλ Αισθανθούμε Ατμόσφαιρα Πρόσκαιρου Πανηγυριού Ν’ Ακούσουμε Απόηχο Τζαζ Νιώσουμε Έξαψη Σωμάτων Καταδυθούμε Στο Σκοτάδι Σιωπή Τρέξουμε Μαζί Φευγαλέους Ίσκιους Γίνουμε Μάρτυρες Εσωτερικού Διχασμού Προσώπων Έωλων Ξεριζωμένων Δεν Μόνο Θύτες Ή Θύματα Παραδέρνουν Διαρκώς Μια Αμφιθυμική Κρίση Κατατρύχονται από Ανεκπλήρωτα Πάθη Περιδινούνται Στον Κρατήρα Ηδονών Φρενήρη Κίνηση Χωρίς Δυνατότητα Εξόδου