Αριστομένης το Σκυλί Που Αψήφησε Την Σπάρτα Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Βγήκαν Στη Δημοσιά Και Πήραν Την Ανηφόρα ο Νους του Δούλευε Πυρετωδώς Να Βρει Έναν Τρόπο Ξεφύγει Όμως το Άγημα των Ομοίων Τον Περικύκλωνε Όπως Ανέβαιναν Τις Τραχειές Πλαγιές Ταΰγετου Άρχισε Παρατηρεί Ότι κατά Μήκος της Διαδρομής Είχαν Σταθμεύσει Ψιλούς με Τόξα Ακόντια Στο Χέρι Κάποια Στιγμή Παραπάτησε Σταμάτησε Όλοι Έστρεψαν τα Δόρατα Εναντίον Άκρη Ματιού Είδε τους Πιο Πέρα Σηκώνουν Τόσο Πολύ Φοβούνταν Λοιπόν… Ίσιωσε Πλάτη Προχώρησε Αγέρωχα προς Καιάδα Σιγά – Στην Απότομη Πλαγιά οι Βράχοι Άρχισαν Χωρίζουν Σχηματίστηκε Ένα Χάσμα Έλεγε Όλα Τελειώσει Δεν Υπήρχε Διέξοδος η Καρδιά Παρόλ’ Αυτά Έλπιζε Ακόμα Θυμήθηκε Που Κάποτε Είχε Πει Πως Όσο Αυτή Θα Χτυπούσε Πολεμούσε Κι Αν Ήταν Πεθάνει Έκανε Κεφάλι Ψηλά Σαν Μεσσάνιος Μια Ριπή Κρύου Αέρα Έβγαλε από Σκέψεις Μπροστά Έχασκε Καιάδας Στόμα Ανοιχτό Πύλες Άδη Ψύχρα Αναδυόταν Μέσα Κατακαλόκαιρο Μαρτυρούσε Απύθμενο Βάθος Πόσοι Δικοί μου Κείτονται Εκεί Αναρωτήθηκε Τι Σιωπηλός Αυτός Τάφος… Σπαρτιάτες Άφησαν Σκεφτεί Περισσότερο Ίδιο Βήμα Ανηφορίσει Έσπρωχναν Τώρα Έδωσαν Σταθεί Κάτι Ίσως Σκότωναν Σκοτώνεις Κουτάβι Θέλεις Σιωπηλά Ξαφνικά Ένστικτο Αυτοσυντήρησης Νίκησε Υπερηφάνειά Τρόμος Καρδιάς Τού Πλημμύρισε Μυαλό Προσπάθησε Τραβηχτεί Πίσω Αλλά Πλήθος Κορμιά Έσπρωχνε Γκρεμό Γυμνά Πόδια Γλίστρησαν Ψιλή Σκόνη για Έμειναν Ακίνητα Βρισκόταν Κατώφλι Μπορούσε Μυρίσει Χώμα Υγρασία Έσπρωξαν Τελευταία Φορά Έβαλε Δύναμη Στα Πήδηξε Κενό Έδινε Ικανοποίηση Ουρλιάξει