από Μένα Αντίο Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

Όταν η Μαρίνα Ρηγοπούλου Τον Πρωτοείδε Στο Κατάμεστο Αμφιθέατρο Να Σκουπίζει Σχολαστικά τα Γυαλιά του Είχε Ήδη Ακούσει για Έλληνα Ψυχαναλυτή Στη Σορβόννη Πρόσωπο Δραστήριο ο Άλκης Δρόσος Ήταν Ένας Λαμπρός Επιστήμονας Και Ηγετική Φυσιογνωμία Στην Πανεπιστημιακή Κοινότητα Εκείνη Μπήκε Επίτηδες Καθυστερημένα Μάθημά Κι Ανυποψίαστος Καθηγητής Αντίκρισε Έναν Όμορφο Αναψοκοκκινισμένο Σίφουνα Που Σήκωσε Πράσινα Μάτια Σημάδεψε Μέσα σε Λίγα Δευτερόλεπτα Πετύχει Στόχο το Πάντα Ασφυκτικά Γεμάτο Στις Διαλέξεις Δρόσου με Τη Βαθιά Φωνή Τις Ανατρεπτικές Πεποιθήσεις Μάγευε τους Φοιτητές Ταλέντο Συνδέει Παραδόσεις Μεγάλα Κοινωνικοπολιτικά Γεγονότα της Εποχής – Αληθινά Ταραγμένες οι Μέρες Εκείνες Μοιάζει Λιοντάρι Κλουβί Βγάζουν Φλόγες Δεν Είναι Πια Μειλίχια Μια Ουρανομήκης Κραυγή Αγωνίας Ακούγεται Θαρρείς Στα Πέρατα Γης Σκεφτόταν Παρατηρώντας Οδοφράγματα Καρτιέ Λατέν Μόνο Εκείνου Μάη Γνώριζε Ότι Μπορούσε Βάλει Κατεστημένο Όχι Όμως Δεκαοκτάχρονη…