Αναμνήσεις Ενός Μολυβένιου Στρατιώτη Βιβλία Βιογραφίες – Ντοκουμέντα Μαρτυρίες - Έρευνες

Όταν Ήμουν Παιδί Ένα από τα Αγαπημένα μου Παραμύθια Ήταν ο Μολυβένιος Στρατιώτης του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν Μπορώ Τώρα Να Εξηγήσω Την Ταύτισή με Τον Μολυβένιο Ήρωα Παραμυθιού Δεν Θα Μπορούσα Όμως Ποτέ Είχα Φανταστεί Ότι η Πανεπιστημιακή Σταδιοδρομία Ταίριαζε Ειδικά το Ταξίδι Μολυβένιου Στρατιώτη Στον Υπόνομο Σ’ Αυτό Βιβλίο Περιγράφω Όσα Έζησα Στο Πανεπιστήμιο Πρώτα ως Φοιτητής Ύστερα Καθηγητής Διατηρώντας Τις Ίδιες Αντιλήψεις Αναλύω Πώς Παραμορφώθηκαν Αυτά για Οποία Αγωνίστηκα Όπως Πανεπιστημιακό Άσυλο Και Συμμετοχή των Φοιτητών Στη Διοίκηση Μετά 1982 Αισθανόμουν Λιγότερο Ασφαλής Στους Ίδιους Ακριβώς Πανεπιστημιακούς Χώρους Όσο Μέχρι 1967 Χρειαζόταν Επίσης Προασπίζω Ακαδημαϊκή Ελευθερία Περισσότερο Συχνά Παρά Πριν Πέρα Κριτική Παρουσιάζει Εμπειρίες Προτάσεις Τη Διδασκαλία Στην Αφοσιώθηκα Συνάρπαζε Συγκινούσε Πάντα Ιδιαίτερα Περίπτωση Παιδιών Φτωχότερες Στερημένες Οικογένειες Ιδίως της Επαρχίας Απορούσα Θαύμαζα Ποιο Μυστηριώδες Αναλλοίωτο Καλούπι Είχαν Βγει Τόσο Άφθαρτα Παιδιά Σαν Μην Μεσολαβήσει Τόσα Δίσεκτα Χρόνια Εποχή Που Παρόμοιους Συμφοιτητές Γι’ Έκανα