Ακροκεραύνια Βιβλία Λογοτεχνία Ελληνική

«Ο Συγγραφέας Μάς Μεταφέρει Στο Επίκεντρο του Δράματος Και Στη Ρίζα Ανεπούλωτου Τραύματος: Στον Εμφύλιο Πόλεμο Όπως Τον Έζησε Ένας Ευαίσθητος Έφηβος Πάνω Στα Ηπειρώτικα Βουνά […] Πιστός Πάντα Στην Αφηγηματική Ιδιοσυγκρασία Δίνει Λιγότερη Σημασία Δράση Την Πλοκή Απ’ Ό Τι Στις Αποτυπώσεις των Γεγονότων Ευπαθή Συνείδηση Ήρωά – με Οποίον Ταυτίζεται Ακόμη Κι Όταν Αφηγείται σε Τρίτο Πρόσωπο» Σπυρος Τσακνιας η Μεταπολεμική Πεζογραφία Τόμ Ε&Apos 1988 «Στην Παραμεθόρια Περιοχή Αντίκρυ Ομώνυμο Βορειοηπειρωτικό Βουνό Που Αγριάδα Δεσπόζει Ορίζοντα Σαν Σύμβολο Μιας Αμετακίνητης Ανθρώπινης Μοίρας Ξετυλίγονται το Πρώτο Δεύτερο Διήγημα Φθινόπωρο 1946 Καθώς Ξαναφουντώνει Τόπο ο Πόλεμος Γιάννενα Ίδια Εποχή Ίδιο Αντικείμενο Συνεχίζεται Κυριολεκτικά κατά Κάποιο Τρόπο Τέταρτο Δεξιοτεχνικά Μικρές Πινελιές Πνιχτή Καθημερινή Αγωνία Ανάμεσα Ξεσπάσματα της Ωμής Βίας· Εξευτελισμό Πολίτη Λόγο Έχουνε Πια τα Όπλα· Τυφλό Φανατισμό Ημερών Αλλά Ακατάλυτη Αξία Προσωπικών Δεσμών από Ποτάμι Αίματος Χωρίζει Τις Παρατάξεις» Αλεξανδρος Κοτζιας Φιλολογική 21 3 1976 «Δεν Αιστάνθηκα Ποτέ Ότι Είναι Δική μου Δουλειά Να Βρω Αλήθεια για Φοβερά Εκείνα Χρόνια Εννοώ Ιστορική Μέσα Λογοτεχνία Ή Πολύ Περισσότερο Απονείμω Δικαιοσύνη Αρκούσε Αρκεί Προσωπική Εκδοχή Φτάνει Ουσιαστική Ειλικρίνεια Ειπωμένη Αυτό Ένα Είδος Δικαιοσύνης Λιγότερο Απόλυτης Πιο (Και Φιλάνθρωπης)» Χριστοφορος Μηλιωνης Απο-Θέματα 2017